Vorige week presenteerde Stichting De Ombudsman een vervolgrapport over de letselschadepraktijk. Al eerder (2003) heeft De Ombudsman in een rapport diverse misstanden en knelpunten aangegeven die bestaan in de letselschadebranche. Naar aanleiding van dit eerste rapport is de Gedragscode Behandeling Letselschade opgesteld.

Letselschadeadvocaten hebben principieel de gedragscode niet ondertekend. Advocaten zijn al gehouden aan gedragsregels van de Orde van Advocaten. De Gedragscode Behandeling Letselschade beperkt de rechten van slachtoffers en hun advocaten. Een advocaat moet, in het belang van de cliënt, zijn werk onafhankelijk kunnen verrichten. Vooraf gemaakte afspraken met de andere partijen tast deze onafhankelijk aan.

In het nieuwste rapport van Stichting De Ombudsman worden de ervaringen en resultaten van 5 jaar Gedragscode onder de loep genomen. Een enquête onder letselschadeslachtoffers leidt tot een opzienbarende uitkomst.

De Gedragscode functioneert niet. Letselschadezaken worden niet sneller geregeld en slachtoffers zijn niet meer tevreden geworden over de behandeling van hun zaak. Slachtoffers kunnen zich laten bijstaan door een letselschadeadvocaat, een letselschadebureau of een rechtsbijstandverzekering. Het is ironisch dat de groep die zich niet heeft aangesloten bij de Gedragscode (de letselschadeadvocaten) met afstand het hoogst scoort op de mate van tevredenheid over de belangenbehartiger.

Ontevreden

Over de rechtsbijstandverzekeringen zijn slachtoffers zeer ontevreden. Dossierbehandelaars bij rechtsbijstandverzekeraars hoeven niet aan opleidings- en ervaringseisen te voldoen om letselschadezaken te mogen behandelen. Vergelijk dat eens met de kwaliteitseisen die gesteld worden aan een LSA-advocaat: minimaal 5 jaar advocaat zijn en beschikken over een ruime ervaring op het gebied van letselschade en overlijdensschade. Daarnaast moet een LSA-advocaat een postacademischeopleiding hebben afgerond en zich permanent laten bijscholen. Minder dan de helft van de rechtsbijstandverzekeraars bezoekt een slachtoffer thuis. Dit is wel noodzakelijk om een goede indruk te krijgen van de omstandigheden waar het slachtoffer in verkeert. Het is niet voor niets dat De Ombudsman in haar aanbevelingen schrijft dat rechtsbijstandverzekeraars eerder letselschadezaken moeten uitbesteden aan bijvoorbeeld een letselschadeadvocaat.

Gelukkig zijn steeds meer slachtoffers met een rechtsbijstandverzekering op de hoogte van het feit dat zij zich buiten de rechtsbijstandverzekering om vaak zonder probleem kunnen laten bijstaan door een letselschade-advocaat. De daaraan verbonden kosten kunnen worden verhaald op de aansprakelijke partij of komen voor rekening van de rechtsbijstandverzekeraar. Een overstap kost het slachtoffer dus niets.

Een ontwikkeling die wel positief werkt op het schaderegelingproces, is de Wet Deelgeschillen. Wat slagvaardigheid betreft zijn ook hierin advocaten in het voordeel: zij mogen in tegenstelling tot letselschadebureaus en rechtsbijstandsverzekeraars wél procederen.